دپارتمان پردازش شنوایی

ارزیابی و توانبخشی اختلالات مربوط به پردازش شنوایی مرکزی

شاید یکی از بهترین، جامع‌ترین و در عین حال ساده‌ترین تعاریفی که می‌توان برای پردازش شنوایی عنوان کرد توسط Katz در سال ۱۹۹۲ بیان شده است. Katz در این تعریف فقط از یک جمله ساده استفاده می‌‌کند: آنچه ما با شنیده‌هایمان میکنیم!

این تعریف می‌تواند مفهموم عمیقی از پردازش شنوایی برای شنوایی‌شناسان و رشته‌های مرتبط به همراه داشته باشد و در عین حال هنگام توصیف چگونگی اختلال رخ داده برای والدین کودک مبتلا می‌تواند استفاده شود.

اختلالات مربوط به پردازش شنوایی مرکزی

  1. اختلال پردازش شنوایی رشدی: در این نوع از اختلال پردازش شنوایی، بیماران در دوران کودکی شنوایی طبیعی داشته‌اند و هیچ اتیولوژی یا ریسک فاکتور احتمالی دیگری در دوران کودکی وجود ندارد. میزان و شدت APD می‌تواند در طول زمان از کودکی به بزرگسالی انتقال یابد یا رفته‌رفته از شدت آن در بزرگسالی کاسته شود.
  2. اختلال پردازش شنوایی اکتسابی: این بیماران بدلیل یک ضایعه مشخص (نظیز ضربه به سر، عفونت، زوال عملکردی ناشی از افزایش سن، تومور، سکته و … )‌ دچار اختلال پردازش شنوایی شده‌اند.
  3. اختلال پردازش شنوایی ثانویه : در این بیماران، APD منحصراً به علت وجود یا در نتیجه افت شنوایی محیطی رخ می‌دهد. در مواردی نظیر افت شنوایی گذرا ناشی از اوتیت میانی یا افت شنوایی ناشی از پیرگوشی می‌توان این اختلال را مشاهده کرد.

رفتارهای شایع در کودکان مبتلا به اختلال پردازش شنوایی

keith (۱۹۹۴ و ۲۰۰۰) رفتارهای مشابه در کودکان مبتلا به اختلال پردازش شنوایی را در ۲۰ رفتار مشخص عنوان می‌کند. توجه داشته باشید که همه علائم زیر لزوماً در همه کودکان مبتلا به اختلال پردازش شنوایی دیده نمی‌شوند.